ისლამური რწმენის მიხედვით, ადამიანის უფლებები არ არის წესები, რომლებიც დროისა ან მთავრობების მიხედვით იცვლება. ეს უფლებები არის წმინდა ნდობა, რომელიც შემოქმედმა თითოეულ ადამიანს დაბადებიდანვე მიანიჭა. ისლამმა 14 საუკუნის წინ უკვე გამოაცხადა მთელი კაცობრიობის თანასწორობა და თითოეული ადამიანის ხელშეუხებელი უფლებები.
ისლამში თითოეული ადამიანი პატივისცემის ღირსია მხოლოდ იმიტომ, რომ ის ადამიანია. რასა, ენა, კანის ფერი ან სოციალური სტატუსი არ წარმოადგენს უპირატესობის საფუძველს. ნამდვილი უპირატესობა არის მხოლოდ მორალური ღირსება და ღმერთისადმი პასუხისმგებლობის ცნობიერება (თაქვა).
„ჩვენ ნამდვილად დავაფასეთ ადამის შვილები…“ (ისრა 70)
„ო ადამიანებო! ჩვენ შეგქმენით ერთი კაცისა და ერთი ქალისგან და შეგვქმენით ხალხებად და ტომებად, რათა ერთმანეთი გაიცნოთ. ღმერთის წინაშე ყველაზე ღირსეული არის ყველაზე ღვთისმოშიში…“ (ჰუჯურათი 13)
სიცოცხლე არის ყველაზე წმინდა საჩუქარი, რომელიც ღმერთმა ადამიანს მისცა. უდანაშაულო ადამიანის მოკვლა განიხილება როგორც მთელი კაცობრიობის მოკვლა.
„…ვინც მოკლავს ადამიანს უსამართლოდ, თითქოს მთელი კაცობრიობა მოკლა; და ვინც გადაარჩენს ერთ სიცოცხლეს, თითქოს მთელი კაცობრიობა გადაარჩინა…“ (მაიდა 32)
ისლამი სრულად პატივს სცემს ადამიანის თავისუფალ ნებას რწმენის საკითხებში. არავის აქვს უფლება აიძულოს ადამიანი მიიღოს ან შეიცვალოს რელიგია.
„რელიგიაში იძულება არ არის…“ (ბაქარა 256)
„შენი უფალი რომ ინდომებდა, დედამიწაზე ყველა იწამებდა. ნუთუ შენ აიძულებ ადამიანებს რომ მორწმუნეები გახდნენ?“ (იუნუს 99)
სამართლიანობა ისლამის ერთ-ერთი ძირითადი საყრდენია. არც სიძულვილი და არც მტრობა არ შეიძლება გახდეს უსამართლობის მიზეზი. კანონის წინაშე ძლიერი და სუსტი თანასწორია.
„ო მორწმუნენო! იყავით მტკიცედ სამართლიანობაში, ღმერთისთვის მოწმენი, თუნდაც საკუთარი თავის ან მშობლების წინააღმდეგ. და ნუ აგიყვანთ ხალხის სიძულვილი უსამართლობამდე. იყავით სამართლიანნი…“ (მაიდა 8)
თითოეული ადამიანის კანონიერად მოპოვებული ქონება და შრომა წმინდა და ხელშეუხებელია. არავის აქვს უფლება სხვისი ქონების მითვისების ან შრომის ექსპლუატაციის.
„არ ჭამოთ ერთმანეთის ქონება უსამართლოდ…“ (ბაქარა 188)
ისლამის ხედვა ადამიანის უფლებებზე ეფუძნება ადამიანის ღირსების ცენტრში დაყენებას და მის დაცვას. წინასწარმეტყველმა მუჰამედმა (მშვიდობა და კურთხევა მას) გამოსამშვიდობებელ ქადაგებაში შეაჯამა ეს პრინციპები და მთელ კაცობრიობას გამოუცხადა, რომ ადამიანის სიცოცხლე, ქონება და ღირსება ხელშეუხებელია. ისლამი ადამიანის ღირსებისა და სამართლიანობის დაცვას განიხილავს არა მხოლოდ როგორც სამართლებრივ ვალდებულებას, არამედ როგორც ღვთისმსახურებასაც.