Islamiar sinesmenaren arabera, giza eskubideak ez dira garaien edo gobernuen arabera aldatzen diren arauak. Eskubide hauek Sortzaileak gizaki bakoitzari jaiotzetik emandako lotura sakratuak (amanah) dira. Islamak, duela 14 mende, gizadi osoaren berdintasuna eta eskubide ukiezinak dituela adierazi zuen.
Islamean, gizaki oro da errespetagarria, soilik “gizaki” izateagatik. Arraza, hizkuntza, azru-kolorea edo gizarte-estatua ez dira nagusitasun arrazoi bat. Nagusitasuna moralitatean eta erantzukizun kontzientzian (taqwa) bakarrik dago.
“Eta ziur aski, Adamen seme-alabak ohoratu ditugu…” (Al-Isra Sura, 70) “Oi gizakiak! Gizonezko eta emakumezko batetik sortu zaituztegu, eta herri zein tributan banatu zaituztegu elkar ezagutu dezazuen. Allahren aurrean zuen artean ohoretsuena Bere aurrean erantzukizun kontzientzia handiena duena da…” (Al-Hujurat Sura, 13)
Bizitza Allahk gizakiari emandako opari sakratuena da. Vi pertsona errugabe baten bizitza kentzea gizadi osoa suntsitzearen parekoa da.
“…Norbaitek pertsona bat hiltzen badu —beste norbait hiltzeagatik edo lurrean ustelkeria zabaltzeagatik ez bada—, gizadi osoa hiltzea bezala da. Eta norbaitek bizitza bat salbatzen badu, gizadi osoaren bizitza salbatzea bezala da…” (Al-Ma’idah Sura, 32)
Islamak erabateko errespetua dio norbanakoaren borondate askeari sinesmenari dagokionez. Inor ezin da behartu erlijio batean sinestera edo bere erlijioa aldatzera.
“Ez dago beharkizunik erlijioan…” (Al-Baqarah Sura, 256) “Zure Jaunak nahi izan balu, lurrean dauden guztiek batera sinetsiko lukete. Orduan, zuk behartu egingo dituzu gizakiak sinestun izan daitezen?” (Yunus Sura, 99)
Justizia Islamaren oinarrizko zutabea da. Gizarte edo pertsona bati zaion gorrotoa edo etsaitasuna ere ezin da izan justiziatik aldentzeko aitzakia. Legearen aurrean indartsua eta ahula berdinak dira.
“Oi sinestunok! Izan zaitezte justiziaren defendatzaile tinkoak, Allahren aldeko lekuko. Eta herri bati diozuen gorrotoak ez zaitzatela eraman injustiziara. Izan zaitezte justuak…” (Al-Ma’idah Sura, 8)
Norbanako bakoitzak modu zilegi (halal) batean lortutako ondasunak, jabetza eta lana sakratuak dira. Inork ezin du besteren eskubidea bereganatu, ezta haren lana ustiatu ere.
“Ez jan elkarren ondasunak bidegabe…” (Al-Baqarah Sura, 188)
Islamak giza eskubideei dien ikuspegiak gizakia unibertsoaren erdigunean jartzen du eta bera babestea du helburu. Mahoma Profetak (bakea izan bedi berarekin) Agurreko Hitzaldian (Wada’ Khutbah) laburbildu zituen printzipio hauek, mundu osoari iragarriz gizakien bizitza, ondasunak eta ohorea ukiezinak direla. Islamak justizia eta giza duintasuna babestea betebehar juridiko gisa ez ezik, erlijio-gurtza ekintza gisa ere onartzen du.