Στο Ισλάμ, ο γάμος δεν είναι απλώς μια βιολογική ή κοινωνιολογική ανάγκη· είναι ένας ιερός δεσμός και μια πράξη λατρείας που βασίζεται στην αγάπη, το έλεος και την ευαρέσκεια του Αλλάχ. Το Ιερό Κοράνι και η Σούννα του Προφήτη Μωάμεθ (σ.α.β.) ορίζουν αυτόν τον δεσμό τόσο ως ένα λιμάνι όπου βρίσκουμε γαλήνη σε αυτόν τον κόσμο, όσο και ως μια γέφυρα που οδηγεί στην ευτυχία της μετά θάνατον ζωής.
“Και από τα σημεία Του είναι ότι έπλασε για σας συζύγους από το δικό σας είδος, για να βρίσκετε γαλήνη κοντά τους, και έβαλε ανάμεσά σας αγάπη και ευσπλαχνία. Σίγουρα, σε αυτά υπάρχουν σημάδια για τους ανθρώπους που σκέφτονται.” (Σούρα Αρ-Ρουμ, 21)
Το Ισλάμ δεν θεωρεί τον άνδρα και τη γυναίκα ως ανταγωνιστές, αλλά ως δύο όντα που συμπληρώνουν, προστατεύουν και ομορφαίνουν το ένα το άλλο. Η δικαιοσύνη, ο σεβασμός και η ευγένεια είναι θεμελιώδη στοιχεία στον γάμο.
“…Αυτές (οι γυναίκες σας) είναι ένδυμα για σας, και εσείς είστε ένδυμα γι’ αυτές…” (Σούρα Αλ-Μπακάρα, 187) (Αυτός ο στίχος εξηγεί ότι οι σύζυγοι, όπως ένα ένδυμα, πρέπει να καλύπτουν τα ελαττώματα ο ένας του άλλου, να προστατεύουν ο ένας τον άλλον από τις δυσκολίες του εξωτερικού κόσμου και να αποτελούν στολίδι ο ένας για τον άλλον.)
Το Ισλάμ έχει αναθέσει συγκεκριμένες ευθύνες τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα για τη διατήρηση της οικογενειακής γαλήνης. Ενώ καθήκον του άνδρα είναι να κερδίζει τα προς το ζην της οικογένειας με θεμιτό (χαλάλ) τρόπο και να είναι ο προστάτης, καθήκον της γυναίκας είναι να διασφαλίζει την ειρήνη και την τάξη στο σπίτι. Ωστόσο, ο πιο βασικός κανόνας και για τις δύο πλευρές είναι η “καλή συμβίωση”.
Ο άνδρας πρέπει να είναι ευγενικός, με κατανόηση και γενναιόδωρος απέναντι στη σύζυγό του. Το Ισλάμ απαγορεύει αυστηρά την άσκηση βίας κατά των γυναικών και την ταπείνωσή τους.
Ιερό Εδάφιο: “…Και να ζείτε μαζί τους (με τις γυναίκες) με καλοσύνη…” (Σούρα Αν-Νισά, 19) Χαντίθ: “Οι καλύτεροι από εσάς είναι εκείνοι που είναι οι καλύτεροι στις συζύγους τους. Και εγώ είμαι ο καλύτερος ανάμεσά σας προς τη σύζυγό μου.” (Τιρμιζί)
Η γυναίκα, από την άλλη, σέβεται τα δικαιώματα του συζύγου της, προστατεύει την τιμή της οικογένειας και την ιδιωτικότητα του σπιτιού.
Χαντίθ: “Αυτός ο κόσμος είναι μια απόλαυση (ένα προσωρινό αγαθό). Και η καλύτερη απόλαυση αυτού του κόσμου είναι μια ενάρετη γυναίκα.” (Μουσλίμ)
Ένα από τα πιο όμορφα αποτελέσματα της συζυγικής ένωσης είναι η απόκτηση παιδιών. Στο Ισλάμ, το παιδί είναι μια ιερή παρακαταθήκη του Αλλάχ προς τη μητέρα και τον πατέρα. Η ανατροφή τους με καλά ήθη είναι μια επένδυση τόσο για την κοινωνία όσο και για τη μετά θάνατον ζωή.
“…Κύριέ μας! Χάρισέ μας συζύγους και απογόνους που θα είναι η χαρά των ματιών μας, και κάνε μας ηγέτες των ευσεβών.” (Σούρα Αλ-Φουρκάν, 74) “Κανένας πατέρας δεν μπορεί να αφήσει στο παιδί του μια κληρονομιά πιο πολύτιμη από την καλή ανατροφή.” (Τιρμιζί)
Στο Ισλάμ, η οικογένεια είναι ένα μικρό τέμενος, ένα γαλήνιο καταφύγιο. Όταν η αμοιβαία αγάπη, ο σεβασμός, η υπομονή και η ευαρέσκεια του Αλλάχ αποτελούν το θεμέλιο σε ένα σπίτι, αυτή η εστία γίνεται μια γωνιά του παραδείσου σε αυτόν τον κόσμο και μεταφέρει τους συζύγους στην αιώνια ευτυχία στη μετά θάνατον ζωή. Όπως είπε ο Προφήτης μας (σ.α.β.), ακόμα και το να κοιτάζονται οι σύζυγοι με αγάπη θεωρείται ελεημοσύνη (σαντάκα) και πράξη λατρείας.
