Neffens it islamitysk leauwe binne minskerjochten gjin regels dy’t feroarje mei de tiid as mei regearingen. Dizze rjochten binne hillige oanfertroude kado’s (amanah) dy’t troch de Skepper oan elk minske fan ‘e berte ôf jûn binne. De Islam ferklearre 14 ieuwen lyn al de gelykheid fan ‘e hiele minskheid en dat elk minske ûnsendbere rjochten hat.
Yn de Islam is elk minske it wurdich om respektearre te wurden, gewoan om’t hy in “minske” is. Ras, taal, kleur as sosjale status binne gjin reden foar boppestannigens. Boppestannigens leit allinnich yn moraal en ferantwurdlikenssenu (taqwa).
“En Wy hawwe sines de bern fan Adam it ear jûn…” (Soera Al-Isra, 70) “O minsken! Wy hawwe jimme skepen út in man en in frou en Wy hawwe jimme opdield yn folken en stammen, sadat jimme inoar kennen leare moatte. De meast earbolderige ûnder jimme foar Allah is dejinge dy’t it measte ferantwurdlikenssenu foar Him oer hat…” (Soera Al-Hujurat, 13)
It libben is it meast hillige kado dat Allah oan it minske jûn hat. It nimmen fan it libben fan in ûnskuldich minske wurdt lyksteld mei it ferneatigjen fan ‘e hiele minskheid.
“…As immen in minske deadet — oars as foar moard as it fersprieden fan ferdoarnens op ierde — dan is it as hie er de hiele minskheid deade. En as immen in libben rêdt, dan is it as hie er it libben fan ‘e hiele minskheid rêden…” (Soera Al-Ma’idah, 32)
De Islam toant folslein respekt foar de frije wil fan it yndividu as it om leauwe giet. Nimmen kin twongen wurde om yn in religy te leauwen as om fan religy te feroarjen.
“Der is gjin twang yn ‘e religy…” (Soera Al-Baqarah, 256) “As dyn Hear it woe, soene allegear dy’t op ierde binne tegearre leauwe. Sastû dan de minsken dwinge om leauwigen te wurden?” (Soera Yunus, 99)
Rjochtfeardigens is de meast fûnemintele pylder fan de Islam. Sels lilkens as fijannigens tsjin in mienskip as in persoan kin gjin reden wêze om fan rjochtfeardigens ôf te wiken. Foar de wet binne de sterke en de swakke gelyk.
“O jimme dy’t leauwe! Wês stânfêst foar de rjochtfeardigens, as tsjûgen foar Allah. En lit haat tsjin in folk jimme der net ta bringe om ûnrjochtfeardich te hanneljen. Wês rjochtfeardich…” (Soera Al-Ma’idah, 8)
Eltsenien syn besit, eigendom en wurk dat op in tastiene (halal) wize krigen is, is hillig. Nimmen mei it rjocht fan in oar rôvje, noch syn wurk útboite.
“Iet inoars besittingen net op in ûnrjochtfeardige wize op…” (Soera Al-Baqarah, 188)
De bining fan de Islam mei minskerjochten hat in fisy dy’t it minske yn it sintrum fan it hielal set en as doel hat him te beskermjen. De Profeet Mohammed (frede mei him) fette dizze prinsipes ek gear yn syn Ofskiedspreken (Wada’ Khutbah), wêrby’t er foar de hiele wrâld ferklearre dat it libben, it besit en de ear fan minsken ûnsendber binne. De Islam akseptearret it beskermjen fan rjochtfeardigens en minsklike weardichheid net allinnich as in juridyske plicht, mar tagelyk ek as in religieuze oanbidding.
