Згодна з ісламскім веравучэннем, правы чалавека не з’яўляюцца правіламі, якія змяняюцца ў залежнасці ад часу або ўрадаў. Гэтыя правы — святы давер, дадзены Творцам кожнаму чалавеку ад нараджэння. Іслам больш за чатырнаццаць стагоддзяў таму абвясціў роўнасць усяго чалавецтва і наяўнасць непарушных правоў кожнага чалавека.
У ісламе кожны чалавек варты павагі проста таму, што ён чалавек. Раса, мова, колер скуры або сацыяльны статус не з’яўляюцца падставай для перавагі. Сапраўдная перавага — толькі ў маральнай годнасці і богабаязнасці (таква).
«І мы, сапраўды, ушанавалі сыноў Адама…» (Сура Аль-Ісра, 70)
«О людзі! Мы стварылі вас з мужчыны і жанчыны і зрабілі вас народамі і плямёнамі, каб вы пазнавалі адзін аднаго. Найбольш годны перад Алахам сярод вас — найбольш богабаязны…» (Сура Аль-Хуґурат, 13)
Жыццё — найсвяцейшы дар, які Алах даў чалавеку. Забойства нявіннага чалавека прыраўноўваецца да забойства ўсяго чалавецтва.
«…Хто заб’е чалавека не за забойства і не за распаўсюджванне бязладдзя на зямлі, той нібы забіў усё чалавецтва; а хто ўратаваў адно жыццё, той нібы ўратаваў усё чалавецтва…» (Сура Аль-Маіда, 32)
Іслам цалкам паважае свабоду волі чалавека ў пытаннях веры. Ніводнага чалавека нельга прымушаць прымаць рэлігію або змяняць яе.
«Няма прымусу ў рэлігіі…» (Сура Аль-Бакара, 256)
«Калі б твой Гасподзь пажадаў, усе, хто на зямлі, паверылі б. Няўжо ты прымушаеш людзей стаць вернікамі?» (Сура Юнус, 99)
Справядлівасць — адна з асноўных апор ісламу. Нават нянавісць да чалавека або супольнасці не можа быць апраўданнем для адступлення ад справядлівасці. Перад законам моцны і слабы роўныя.
«О вы, якія паверылі! Будзьце цвёрдымі ў справядлівасці, сведкамі дзеля Алаха. І хай нянавісць да народа не схіляе вас да несправядлівасці. Будзьце справядлівымі…» (Сура Аль-Маіда, 8)
Маёмасць, уласнасць і праца кожнага чалавека, здабытыя законным шляхам, з’яўляюцца святымі і непарушнымі. Ніхто не мае права прысвойваць чужую маёмасць або эксплуатаваць працу іншых.
«Не спажывайце маёмасць адзін аднаго несправядлівым чынам…» (Сура Аль-Бакара, 188)
Падыход ісламу да правоў чалавека заснаваны на бачанні, якое ставіць чалавечую годнасць у цэнтр і імкнецца яе абараніць. Прарок Мухамад (мір яму і благаславенне) у сваёй развітальнай пропаведзі падсумаваў гэтыя прынцыпы, абвясціўшы ўсяму чалавецтву, што жыццё, маёмасць і гонар людзей з’яўляюцца непарушнымі. Іслам разглядае абарону справядлівасці і чалавечай годнасці не толькі як юрыдычны абавязак, але і як акт пакланення.
