У ісламскай цывілізацыі гандаль — гэта не толькі спосаб матэрыяльнага заробку, але і сістэма, пабудаваная на сумленнасці, даверы і сацыяльнай справядлівасці. Асновай гэтай традыцыі з’яўляецца тое, што сам Прарок Мухамад (с.а.в.) у маладыя гады быў вядомы як гандляр з мянушкай «аль-Амін» (Надзейны). Гэтая спадчына ператварыла гандаль з простай прафесіі ў пачэсную дабрачыннасць, якая служыць чалавецтву.
У цэнтры гэтай сістэмы знаходзіцца непахісны прынцып «празрыстасці». Паводле ісламскага права, хаваць недахоп або дэфект тавару — гэта не толькі маральная слабасць, але і юрыдычнае правапарушэнне. Абавязак прадаўца паведамляць пра недахопы тавару яшчэ 1400 гадоў таму гарантаваў абарону правоў спажыўцоў. У разуменні, сфарміраваным прынцыпам «Той, хто нас падманвае, не адзін з нас», падман у вазе і мерах строга забаронены, а поўная перадача кожнаму яго законнага права лічыцца свяшчэнным абавязкам.
Аднак у Ісламе не кожны шлях атрымання прыбытку лічыцца законным; для прадухілення эксплуатацыі і несправядлівага ўзбагачэння ўсталяваны выразныя межы. Атрыманне грошай з грошай (працэнты, ліхвярства) забаронена, бо разглядаецца як сродак эксплуатацыі, у якім праца выключаецца з працэсу. Таксама неэтычнымі лічацца назапашванне і ўтойванне тавараў першай неабходнасці ў чаканні росту коштаў (чорны рынак), а таксама аперацыі са спекулятыўнымі рызыкамі, падобнымі да азартных гульняў, вынік якіх невядомы. Галоўнай умовай сапраўднасці здзелкі з’яўляецца поўная свабода і «ўзаемная згода» абодвух бакоў; любая здзелка, здзейсненая пад прымусам або шляхам маніпуляцыі, губляе сваю законнасць.
Ісламская эканоміка таксама выступае супраць таго, каб багацце канцэнтравалася толькі ў руках пэўных людзей і ператваралася ў крыніцу ўлады. Тут гандаль спалучаецца з сацыяльнай адказнасцю. Паспяховы гандляр ачышчае сваё багацце, дзелячыся часткай прыбытку з патрабуючымі праз закят і міласціну. Гэтая культура дзялення дапамагае захоўваць сацыяльны баланс і распаўсюджваць эканамічны дабрабыт сярод шырокіх слаёў грамадства. У выніку гандаль у Ісламе — гэта філасофія жыцця, заснаваная на даверы, якая абараняе пакупніка, накладае маральную адказнасць на прадаўца і ставіць у цэнтр спакой і гармонію грамадства.