‘I roto i te fa’aro’o Atia, ‘ia fa’ari’ihia te ta me’a ta’ata ‘ei “Kalifa” (te ta’ata tīa’i ‘e te tauturu i ha’apa’ohia e te Atia), tē fa’atupu nei te reira i te ho’e ‘ohipa rahi i nia i te mau mātāme’a ora atoa o te ao nei. ‘I roto i teie ao ‘āpī, no atu e mea ‘āpī te mana’o no te mau tika o te mau ‘ānimara, nō te tai’atā Atia ‘ua ‘au ‘a 14 ite ra’i i topa, ‘e ‘ere te mau ‘ānimara i te mātini noa, e mau mātāme’a ora rā tē noho nei ma te mana’o ‘e te tika ‘ia fa’aturahia.
‘I roto i te feruri Atia, ‘e ‘ere te mau ‘ānimara i te mau mea vārua ‘ore tei vai no te ma’i ra’a a te ta’ata. ‘Aroā rā, tē vai nei tā rātou iho nuna’a, tā rātou reo ‘e te huru noho no rātou iho mai te ta’ata atoa. Tē fa’a’ite nei te Parau Tapu Korani i teie parau mau ma te ho’e hi’ora’a ao nehenehe roa.
” ‘Aita e ‘ānimara tē ha’a’uti nei i nia i te fenua, ‘aore e manu tē ‘ōfa’i nei ma te rua ‘eheu, māfatu ‘e ‘ere rātou i te nuna’a (pupu) mai ia ‘outou atoa. ‘Aita mātou i fa’a’ore i te ho’e mea ‘i roto i te puka. ‘I muri iho, e ha’aputuputuhia rātou ‘i mua i tō rātou Pū.” (En’âm, 38)
Teie ‘īrava tē fa’a’ite nei e te vai-ho’e-ra’a o te rau o te ao ‘e te mau tika o te mau ‘ānimara tē vai nei ‘i raro a’e i te tīa’ira’a a te Atia. Te fa’a’orera’a i te tika o te ho’e ‘ānimara, ‘e ‘ohipa ia no te fa’a’ino i te tika o te ho me’a pupu tei hāmanihia e te Atia.
Nō te fa’aro’o Atia, te mau mātāme’a ora atoa o te ao tē vai nei tā rātou iho ‘āmuira’a ‘e te Pū. Te mau ‘ānimara atoa, ‘e tuha’a ia no teie ao vārua, ‘e tē fa’ata’i nei rātou i te Atia mai te au i tō rātou ihota’ata (te hāmani mātāmua tei hōro’ahia e te Atia).
” ‘Aita ‘oe i ‘ite e te mau mea ‘i te ra’i ‘e ‘i te fenua, ‘e te mau manu tē ‘ōfa’i nei, tē fa’ata’i nei rātou i te Atia? Te mau mātāme’a atoa ‘ua ‘ite rātou i tō rātou pure ‘e te fa’ata’ira’a. ‘E ‘ua ‘ite maite te Atia i tā rātou e rave nei.” (Nûr, 41)
Teie hi’ora’a tē pi’i nei i te mau Atia ia ha’a’ehu ma te teitei ‘ore ‘i mua i te ao ‘e te mau ‘ānimara. Te ho’e manu tē ‘ōfa’i nei ‘i te ra’i, ‘aore te ho me me’a pūpū tē ha’a’uti nei ‘i nia i te fenua, ‘e tuha’a ia no te fa’ata’ira’a Atia, ‘e no te reira kumu noa ‘ua tau ‘ia fa’aturahia rātou.
Tē fa’a’ite nei te Parau Tapu Korani i te mau mātāme’a maitai e hōro’ahia nei e te mau ‘ānimara i te ta’ata, tē fa’a’ite nei rā e teie ‘āmuira’a ‘ia niuhia ia i nia i te ma’uru’uru ‘e te aroha, ‘e ‘ere rā i nia i te fa’a’orera’a.
” ‘Ua hāmani ‘īna i te mau ‘ānimara no ‘outou; ‘i roto i reira tē vai nei te ‘ahu mehameha ‘e te mau maitai rahi. ‘E tē ‘amu nei ‘outou i te tahi tuha’a no rātou. ‘I te ahiahi ‘ia ha’aputu ‘outou i rātou, ‘e ‘i te po’opo’i ‘ia tu’u ‘outou i rātou, tē vai nei te ho’e nehenehe (‘e te ‘oa’oa) no ‘outou.” (Nahl, 5-6)
Te parau “nehenehe ‘e te ‘oa’oa” ‘i roto i teie mau ‘īrava, ‘e parau fa’ahiahia roa. ‘E ‘ere te mau ‘ānimara i te mātini noa no te ‘ano’i i te ‘i’o, te ‘ū ‘aore te ‘u’ana; ‘e mātāme’a nehenehe rā ‘e ‘e hoa no te ta’ata ‘i roto i teie ao. Teie feruri “tīa’i”, ‘ua tae i te taumata teitei roa ‘i roto i te mau ‘ohipa a te Peropheta Muhameta (s.a.v.). Te ‘aitauira’a no te ho’e ta’ata i fa’a’orehia tō na mau ‘ino no te hōro’a i te pape i te ho’e ‘ūrī ro’i pape, ‘aore te fa’a’ore-ra’a i te ‘aimānua ‘ānimara no te ‘oa’oa noa, ‘e mau mea tumu ia no teie tai’atā aroha.
Tē fa’arahi nei te fa’aro’o Atia i te tika, ‘e ‘ere noa ‘i roto i te ta’ata, ‘i roto rā i te mau mātāme’a ora atoa. Te fa’a’ino-ra’a i te mau ‘ānimara, te hōro’a-ra’a i te ‘ohipa ‘i nia atu i tō rātou ‘u’ana, te tūpa’i-ra’a i tō rātou mata, ‘aore te fa’ari’i-ra me’a ia rātou ‘ei mātini tāpū, ‘ua fa’a’ore-roa-hia ia ‘i roto i te fa’aro’o Atia. Te poro’i a te fa’aro’o Atia no te mau ‘ānimara ‘e mea mārama roa: ‘A aroha i te mau mātāme’a ‘i nia i te fenua, ‘kia aroha-atoa-hia ‘outou e Tei vai nei ‘i te ra’i. ‘I roto i teie fa’aro’o, te tīa’i-ra’a i te pūpū ‘aore te hōro’a-ra’a i te aroha i te ho’e manu, ‘e ‘ere ia i te ‘ohipa maitai noa, ‘e ‘ohipa rā no te ‘imi i te ma’uru’uru o te Pū Hāmani.
