Islom dinida poklik (tahorat) oddiy kundalik odatdan ancha muhimdir; u Allohning huzuriga chiqishning birinchi qadamidir. Shu sababli ibodatlarning qabul bo‘lishi uchun tana, kiyim-kechak va ibodat qilinadigan joy pok bo‘lishi shart hisoblanadi. Qur’oni Karim poklikning ham jismoniy, ham ruhiy tomonlarini quyidagi oyat bilan aniq bayon qiladi:
“…Albatta, Alloh ko‘p tavba qiluvchilarni va o‘zlarini pok tutuvchilarni yaxshi ko‘radi.”
(Baqara surasi, 222-oyat)
Islomda poklik ikki turga bo‘linadi:
Tashqi poklik:
Tana, kiyim-kechak va yashash muhitini kir va najosatdan tozalash.
Ichki poklik:
Qalbni yomon fikrlardan, kibru-hasad va manmanlikdan poklash.
Musulmonlar har kuni besh mahal namoz o‘qishdan oldin tahorat oladilar. Tahorat suv bilan amalga oshiriladigan ramziy va jismoniy poklanishdir. Bu amal insonni dunyoning shovqin va tashvishlaridan ajratib, ruhiy diqqat va xotirjamlik holatiga olib kiradi.
Qur’oni Karimda tahorat qanday olinishi aniq bayon qilingan:
“Ey mo‘minlar! Namozga turmoqchi bo‘lganingizda yuzlaringizni, qo‘llaringizni tirsaklargacha yuvib, boshlaringizga mash torting va oyoqlaringizni to‘piqlargacha yuving…”
(Moida surasi, 6-oyat)
Tahoratning asosiy bosqichlari:
Niyat va qo‘llar:
Tahorat niyat qilish va qo‘llarni yuvish bilan boshlanadi.
Og‘iz va burun:
Og‘iz va burun suv bilan tozalanadi (bu yangilik va gigiyenani ta’minlaydi).
Yuz:
Butun yuz yuviladi.
Qo‘llar:
Qo‘llar tirsaklar bilan birga yuviladi.
Bosh va quloqlar:
Nam qo‘l bilan boshga mash tortiladi va quloqlar tozalanadi.
Oyoqlar:
Oyoqlar to‘piqlar bilan birga yuviladi.
Islomga ko‘ra suv hayotning manbai va eng katta poklovchi vositadir. Ammo suv topilmagan holatlarda tayammum qilinadi — bu toza tuproq bilan bajariladigan ramziy poklanishdir. Bu holat Islomda poklikning maqsadi faqat “ho‘llanish” emas, balki jismoniy va ruhiy poklanish intizomini shakllantirish ekanini ko‘rsatadi.