W wierze islamskiej czystość (tahāra) to znacznie więcej niż codzienny nawyk; jest to pierwszy krok do stanięcia przed Bogiem (Allahem). Dlatego, aby modlitwy zostały przyjęte, ciało, ubranie oraz miejsce modlitwy muszą być czyste. Qur’an jasno ukazuje zarówno fizyczny, jak i duchowy wymiar czystości w następującym wersecie:
„Zaprawdę, Allah kocha tych, którzy często się nawracają, i tych, którzy się oczyszczają.”
(Surah Al-Baqarah, werset 222)
W islamie czystość dzieli się na dwie części:
• Czystość zewnętrzna: oczyszczenie ciała, ubrań i środowiska życia z brudu.
• Czystość wewnętrzna: oczyszczenie serca ze złych myśli, pychy i zazdrości.
Muzułmanie dokonują abdestu (wudu) przed odprawieniem pięciu codziennych modlitw. Abdest jest symbolicznym i fizycznym oczyszczeniem wykonywanym przy użyciu wody. Ten rytuał pomaga człowiekowi oderwać się od chaosu świata i wprowadza go w stan duchowej koncentracji.
W Qur’an jasno opisano również, jak należy wykonać abdest:
„O wy, którzy wierzycie! Gdy wstajecie do modlitwy, obmyjcie twarze i ręce aż do łokci, przetrzyjcie głowy i obmyjcie nogi aż do kostek…”
(Surah Al-Ma’idah, werset 6)
Podstawowe kroki abdestu:
- Intencja i ręce: proces zaczyna się od intencji i umycia rąk.
- Usta i nos: usta i nos są oczyszczane wodą (zapewnia świeżość i higienę).
- Twarz: umycie całej twarzy.
- Ręce: umycie rąk wraz z łokciami.
- Głowa i uszy: przetarcie mokrą dłonią głowy oraz oczyszczenie uszu.
- Stopy: umycie stóp wraz z kostkami.
Według islamu woda jest źródłem życia i największym środkiem oczyszczającym. Jednak w sytuacjach, gdy wody nie ma, stosuje się tajammum (symboliczne oczyszczenie przy użyciu czystej ziemi), które podkreśla znaczenie intencji. Pokazuje to, że celem czystości w islamie nie jest jedynie „zmoczenie się”, lecz zdobycie dyscypliny duchowego oczyszczenia.