ისლამურ რწმენაში სისუფთავე (თაჰარა) ბევრად მეტია, ვიდრე ყოველდღიური ჩვევა; ეს არის პირველი ნაბიჯი ღმერთის (ალაჰის) წინაშე წარდგომისთვის. ამიტომ, რათა عبادება მიღებული იყოს, აუცილებელია სხეული, ტანსაცმელი და ადგილი, სადაც ლოცვა სრულდება, სუფთა იყოს. Qur’an ნათლად აჩვენებს სისუფთავის როგორც ფიზიკურ, ისე სულიერ მნიშვნელობას შემდეგი აიათით:
„ნამდვილად, ალაჰს უყვარს ისინი, ვინც ხშირად ინანიებენ და ვინც თავს კარგად ასუფთავებენ.“
(Surah Al-Baqarah, აიათი 222)
ისლამში სისუფთავე ორ ნაწილად იყოფა:
• გარეგანი სისუფთავე: სხეულის, ტანსაცმლისა და საცხოვრებელი გარემოს გაწმენდა სიბინძურისგან.
• შინაგანი სისუფთავე: გულის გაწმენდა ცუდი ფიქრებისგან, ამპარტავნებისგან და შურისგან.
მუსლიმები დღეში ხუთჯერ ლოცვის (ნამაზის) შესრულებამდე იღებენ აბდესს. აბდესი არის წყლით შესრულებული სიმბოლური და ფიზიკური განწმენდა. ეს რიტუალი ადამიანს აშორებს სამყაროს ქაოსს და სულიერი კონცენტრაციის მდგომარეობაში აყენებს.
Qur’an ასევე ნათლად განმარტავს, როგორ უნდა შესრულდეს აბდესი:
„ო თქვენ, ვინც ირწმუნეთ! როდესაც ლოცვისთვის წამოდგებით, დაიბანეთ სახეები და ხელები იდაყვებამდე, მოისვით ხელი თავზე და დაიბანეთ ფეხები კოჭებამდე…“
(Surah Al-Ma’idah, აიათი 6)
აბდესის ძირითადი ეტაპები:
- განზრახვა და ხელები: პროცესი იწყება განზრახვით და ხელების დაბანით.
- პირი და ცხვირი: პირი და ცხვირი წყლით იწმინდება (იძლევა სისუფთავესა და სიგრილეს).
- სახე: მთელი სახის დაბანა.
- ხელები: ხელების დაბანა იდაყვებთან ერთად.
- თავი და ყურები: სველი ხელით თავზე მოსმა და ყურების გაწმენდა.
- ფეხები: ფეხების დაბანა კოჭებთან ერთად.
ისლამის მიხედვით წყალი სიცოცხლის წყაროა და ყველაზე დიდი გამწმენდი საშუალებაა. თუმცა, როცა წყალი არ არის ხელმისაწვდომი, გამოიყენება თაიამუმი (სიმბოლური განწმენდა სუფთა მიწით), რაც განზრახვის მნიშვნელობას უსვამს ხაზს. ეს აჩვენებს, რომ ისლამში სისუფთავის მიზანი მხოლოდ „დასველება“ კი არა, სულიერი განწმენდის დისციპლინის მიღწევაა.
