Eitt af þeim efnum sem oftast er rætt um í tengslum við íslam er staða konunnar í samfélaginu. Stundum er haldið fram að íslam setji konur í lægri stöðu en karla. Hins vegar koma margar af þessum skoðunum ekki úr helstu heimildum íslams heldur úr sögulegum venjum eða staðbundnum menningarhefðum. Til að skilja trú rétt er mikilvægt að skoða helstu heimildir hennar – Kóraninn og kenningar spámannsins Múhameðs.
Í arabísku samfélagi á 7. öld var félagsleg staða kvenna nokkuð takmörkuð. Í mörgum tilvikum höfðu þær hvorki erfðarétt né möguleika á efnahagslegu sjálfstæði. Í þessu samhengi kynnti Kóraninn reglur sem veittu konum ákveðin réttindi, þar á meðal rétt til arfs.
Kóraninn kennir að karlar og konur hafi verið skapað úr sama kjarna og hafi sama gildi sem manneskjur. Í íslam ræðst gildi einstaklings ekki af kyni heldur af trú og guðrækni.
Í íslam bera bæði karlar og konur svipaða andlega ábyrgð. Í Kóraninum eru trúaðir karlar og trúaðar konur nefnd saman og þeim er lofað sömu andlegu umbun.
Í hjónabandi er lögð áhersla á gagnkvæma virðingu og ábyrgð. Kóraninn segir að eiginmaður og eiginkona séu eins og „klæði“ hvort fyrir annað, sem táknar vernd, nánd og traust.
Spámaðurinn Múhameð lagði einnig áherslu á góða meðferð kvenna og sagði að bestu mennirnir væru þeir sem koma best fram við fjölskyldu sína.
Í íslamskri hefð hefur móðirin mjög háa stöðu. Þegar spámaðurinn var spurður hver ætti mest skilið góðvild svaraði hann þrisvar: „Móðir þín.“
Í fyrstu íslamsku samfélögunum tóku konur einnig þátt í félagslífi. Til dæmis var Khadija farsæl kaupkona og Aisha var mikilvæg uppspretta þekkingar á hadith og íslömskum lögum.
Að lokum má segja að helstu textar íslams leggi áherslu á virðingu kvenna, réttindi þeirra og mikilvægt hlutverk þeirra í samfélaginu.
