У ісламскай веры чысціня (тахарат) — гэта значна больш, чым проста штодзённая звычка; гэта першы крок да таго, каб паўстаць перад Богам (Алахам). Таму для прыняцця пакланення неабходна, каб цела, адзенне і месца, дзе здзяйсняецца малітва, былі чыстымі. Qur’an выразна паказвае як фізічнае, так і духоўнае значэнне чысціні ў наступным аятах:
«Сапраўды, Алах любіць тых, хто часта каецца, і тых, хто старанна ачышчаецца».
(Surah Al-Baqarah, аят 222)
У ісламе чысціня падзяляецца на дзве часткі:
• Знешняя чысціня: ачышчэнне цела, адзення і навакольнага асяроддзя ад бруду.
• Унутраная чысціня: ачышчэнне сэрца ад дрэнных думак, пыхі і зайздрасці.
Мусульмане перад здзяйсненнем пяці штодзённых намазаў робяць амавенне (абдест). Амавенне — гэта сімвалічнае і фізічнае ачышчэнне з дапамогай вады. Гэты рытуал аддзяляе чалавека ад мітусні свету і прыводзіць яго ў стан духоўнай засяроджанасці.
У Qur’an таксама выразна апісана, як трэба рабіць амавенне:
«О тыя, хто ўвераваў! Калі вы ўстаеце для малітвы, абмыйце вашы твары і рукі да локцяў, правядзіце па галаве і абмыйце ногі да шчыкалатак…»
(Surah Al-Ma’idah, аят 6)
Асноўныя крокі амавення:
- Намер і рукі: пачынаецца з намеру і мыцця рук.
- Рот і нос: рот і нос прамываюцца вадой (гэта дае свежасць і гігіену).
- Твар: мыццё ўсяго твару.
- Рукі: мыццё рук разам з локцямі.
- Галава і вушы: правядзенне вільготнай рукой па галаве і ачышчэнне вушэй.
- Ногі: мыццё ног разам са шчыкалаткамі.
Згодна з ісламам, вада — гэта крыніца жыцця і найвялікшы ачышчальнік. Аднак у выпадках, калі вады няма, ужываецца таяммум (сімвалічнае ачышчэнне чыстай зямлёй), якое падкрэслівае важнасць намеру. Гэта паказвае, што ў ісламе мэта чысціні — не толькі «намакнуць», але і набыць дысцыпліну духоўнага ачышчэння.